W jaki sposób podmorskie kable światłowodowe są odporne na korozję powodowaną przez wodę morską?

Ten kable optyczne Okręty podwodne są wyjątkowo podatne na korozję morską z powodu długotrwałego zanurzenia w wodzie morskiej o wysokim stężeniu. Co więcej, cząsteczki wodoru dyfundują do szklanego materiału włókna, zwiększając straty. Dlatego podmorskie kable światłowodowe muszą nie tylko zapobiegać tworzeniu się wodoru wewnątrz, ale także jego przenikaniu z zewnątrz. Obecnie konstrukcja podmorskiego kabla światłowodowego polega na spiralnym owinięciu włókna światłowodowego po jednej lub dwóch warstwach w środku, a następnie na owinięciu go elementem wzmacniającym (wykonanym z drutu stalowego).

Przedstaw mapę fizyczną dna morskiego, która jest bardziej intuicyjna:

Podmorski kabel światłowodowy jest nieco podobny do rurociągu naftowego; w rzeczywistości największą różnicą między nim a naziemnym kablem światłowodowym jest jego „ochrona pancerza”. Powodem konieczności stosowania tak wielu warstw ochronnych jest niezwykle złożone i surowe środowisko podwodne, w którym pracują podmorskie kable światłowodowe. Pierwszym zagrożeniem jest korozja wywołana przez wodę morską. Zewnętrzna warstwa polimerowa podmorskiego kabla światłowodowego została zaprojektowana tak, aby zapobiegać reakcji między wodą morską a zbrojonym kablem stalowym, w wyniku której powstaje wodór. Nawet jeśli warstwa zewnętrzna ulegnie korozji, wewnętrzna miedziana rurka, parafina i żywica kwasowo-węglowa zapobiegną uszkodzeniu światłowodu przez wodór. Infiltracja cząsteczek wodoru doprowadzi do zwiększonego tłumienia transmisji światłowodowej. Oprócz korozji wywołanej przez wodę morską, podmorskie kable światłowodowe są również narażone na ciśnienie podwodne, klęski żywiołowe (trzęsienia ziemi, tsunami itp.) oraz czynniki ludzkie (akcje ratunkowe rybaków). Bez wzmocnionego pancerza kable światłowodowe podmorskie nie mogą działać niezawodnie przez dłuższy czas.
Jednak nawet przy tak rygorystycznej ochronie, podmorski kabel światłowodowy nie może być użytkowany w sposób ciągły, a jego żywotność wynosi zazwyczaj tylko 25 lat.