1. Okładka zewnętrzna:
1. Zewnętrzna powłoka kabli optycznych do zastosowań wewnętrznych jest zazwyczaj wykonana z polichlorku winylu (PCW), polietylenu lub poliuretanu ognioodpornego (LSZH). Ta powłoka jest gładka, błyszcząca, elastyczna i łatwa do usunięcia. Zewnętrzna powłoka kabli optycznych gorszej jakości ma słabe wykończenie i jest podatna na przywieranie do ciasnych osłon i włókien aramidowych.
2. Zewnętrzna powłoka zewnętrznych kabli optycznych musi być wykonana z wysokiej jakości czarnego polietylenu (HDPE, MDPE). Po uformowaniu kabla, powłoka zewnętrzna powinna być gładka, błyszcząca, o jednakowej grubości i bez pęcherzyków powietrza. Zewnętrzna powłoka kabli optycznych niskiej jakości jest wykonana głównie z materiałów pochodzących z recyklingu. Zewnętrzna powłoka kabli optycznych niskiej jakości jest szorstka ze względu na wysoki poziom zanieczyszczeń (pyłu wapiennego) w surowcach, co powoduje powstawanie licznych drobnych dziurek w zewnętrznej powłoce kabla. Wielokrotne zginanie zewnętrznej powłoki kabla optycznego spowoduje jej uszkodzenie i zbielenie. Po pewnym czasie instalacji kabla optycznego, zewnętrzna powłoka pęknie, umożliwiając przedostawanie się wody.
2. Światłowody:
Producenci standardowych kabli optycznych stosują rdzenie światłowodowe klasy A od wiodących producentów. Tanie, niskiej jakości kable optyczne często wykorzystują włókna klasy C, D oraz włókna przemycane z nieznanego źródła. Włókna te pochodzą ze złożonych źródeł i od dawna nie są produkowane. Często są wilgotne i odbarwione, a włókna wielomodowe są często mieszane z włóknami jednomodowymi. Mniejsze fabryki zazwyczaj nie dysponują niezbędnym sprzętem testowym i nie są w stanie ocenić jakości włókien. Włókien tych nie da się rozpoznać jedynie gołym okiem. Typowe problemy napotykane podczas produkcji to: bardzo wąska szerokość pasma i krótki dystans transmisji; nierówna grubość, uniemożliwiająca połączenie z warkoczem; oraz brak elastyczności, który sprawia, że włókno jest podatne na pękanie podczas zwijania.
3. Drut stalowy zbrojony:
Stalowe przewody w standardowych zewnętrznych kablach światłowodowych są fosforanowane i mają szarą powierzchnię. Ten rodzaj drutu stalowego nie zwiększa strat wodoru po instalacji, nie rdzewieje i charakteryzuje się wysoką wytrzymałością na rozciąganie. Kable światłowodowe niższej jakości są wykonane głównie z cienkich drutów żelaznych lub aluminiowych. Można je rozpoznać po białym kolorze i tym, że można je łatwo zginać w dłoni. Kable światłowodowe wykonane z tego typu drutów stalowych będą w przyszłości generować dodatkowe straty wodoru, a z czasem oba końce puszek światłowodowych ulegną utlenianiu i pęknięciu.
4. Pas pancerny stalowy:
Standardowi producenci stosują wzdłużnie owinięte paski stalowe pokryte dwustronnie szczotkowanym, odpornym na rdzę tworzywem sztucznym. Kable optyczne gorszej jakości są wykonane ze zwykłych blach żelaznych, a zazwyczaj tylko jedna strona jest zabezpieczona przed rdzą.
5. Obudowa światłowodowa:
Luźna tuba otaczająca włókno światłowodowe w kablu optycznym musi być wykonana z materiału PBT. Materiał ten charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, odpornością na odkształcenia i starzenie. Niższej jakości obudowy kabli optycznych są zazwyczaj wykonane z PVC. Zewnętrzna średnica tych obudów jest bardzo cienka i miękka, łatwo ulega spłaszczeniu po ściśnięciu. Przypominają one słomki do napojów i nie zapewniają odpowiedniej ochrony włóknu światłowodowego.
6. Maść błonnikowa:
Pasta światłowodowa stosowana w zewnętrznych kablach optycznych może zapobiegać powstawaniu smug srebrnych, utracie wodoru, a nawet pęknięciom światłowodów spowodowanym wilgocią. W kablach optycznych niskiej jakości stosuje się bardzo mało pasty światłowodowej, a niektóre pęcherzyki powietrza mogą być widoczne gołym okiem. Alternatywnie, stosuje się pastę światłowodową niskiej jakości, co znacznie skraca żywotność kabli światłowodowych.
7. Aramid:
Włókno aramidowe, znane również jako Kevlar, to wysokowytrzymałe włókno chemiczne, obecnie wykorzystywane głównie w przemyśle wojskowym. Służy do produkcji hełmów wojskowych i kamizelek kuloodpornych. Obecnie na rynku dostępne jest głównie włókno aramidowe amerykańskiej marki DuPont. Zarówno kable światłowodowe do zastosowań wewnętrznych, jak i napowietrzne (ADSS) wykorzystują przędzę aramidową jako wzmocnienie. Ze względu na wysoki koszt aramidu (200 000 juanów/tonę), kable optyczne niższej jakości do zastosowań wewnętrznych mają zazwyczaj bardzo cienką średnicę zewnętrzną, co pozwala obniżyć koszty poprzez zmniejszenie ilości użytej przędzy aramidowej. Tego typu kable optyczne łatwo ulegają uszkodzeniu podczas przechodzenia przez rury osłonowe.
8. Pasta kablowa:
Zewnętrzna pasta światłowodowa jest przyklejona do zewnętrznej powierzchni osłony światłowodowej, aby chronić kabel przed wilgocią. Wysokiej jakości pasta kablowa jest równomiernie wymieszana i nie rozwarstwia się po dłuższym użytkowaniu. W przypadku kabli optycznych niższej jakości pasta kablowa odparuje lub ilość wypełniacza będzie niewystarczająca, co wpłynie na odporność kabla na wilgoć.
Czas publikacji: 17-11-2023
