اجزای تشکیل دهنده کابل نوری چیست؟

کابل‌های نوری آنها عموماً از چندین جزء یا چندین واحد مجزا تشکیل شده‌اند. جنس هر جزء کابل باید طوری انتخاب شود که با سایر اجزا سازگار باشد.

(1) الیاف ضربه گیر محکم

پوشش محافظ محکم فیبر نوری از یک یا چند لایه ماده پلیمری تشکیل شده است. این لایه محافظ محکم، فیبر نوری را به طور مؤثر در برابر تأثیرات خارجی محافظت می‌کند. این پوشش باید هنگام اتصال فیبر به راحتی قابل جدا شدن باشد. قطر خارجی اسمی پوشش بین ۸۰۰ تا ۹۰۰ میکرومتر با تلرانس ±۵۰ میکرومتر است. قطر خارجی خاص می‌تواند بین کاربر و سازنده توافق شود. رنگ پوشش ثانویه روی غلاف محکم باید در طول عمر فیبر به راحتی قابل تشخیص باشد.

فیبرهای نوری با بافر محکم معمولاً به عنوان کابل‌های نوری داخلی استفاده می‌شوند.

(2) الیاف لوله شل

یک یا چند فیبر نوری با پوشش اولیه به صورت یک لوله شل پیچیده می‌شوند که سپس با یک پماد تیکسوتروپیک آبگریز پر می‌شود. لوله شل از PBT یا ماده مناسب دیگری اکسترود می‌شود. ضخامت دیواره، قطر داخلی و قطر خارجی پوشش، الزامات طراحی فرآیند را برآورده می‌کند و هر پوشش کابل نوری با یک کروماتوگرام آزمایشی یا کامل متمایز می‌شود. عملکرد پوشش پرکننده و ماده لوله شل، استانداردهای مربوطه را برآورده می‌کند و عملکرد قطره قطره شدن پماد درون لوله، الزامات مربوطه را برآورده می‌کند. فیبرهای نوری برای شناسایی آسان، در یک طیف رنگی خاص رنگ‌آمیزی می‌شوند. فیبر نوری درون پوشش باید طول اضافی مربوطه را که توسط فرآیند مشخص شده است، داشته باشد.

(3) نوار فیبر نوری

نوارهای فیبر نوری با تراز کردن چندین فیبر نوری در یک خط مستقیم و پوشش دادن آنها با چسب تشکیل می‌شوند. فیبرهای نوری در نوار به صورت موازی با یکدیگر چیده شده‌اند و می‌توانند بر اساس نیاز کاربر به نوارهای ۲ فیبر، ۴ فیبر، ۶ فیبر، ۸ فیبر، ۱۰ فیبر، ۱۲ فیبر یا ۲۴ فیبر تبدیل شوند. فیبرهای نوری در نوار باید بدون تقاطع، موازی با یکدیگر باقی بمانند. هنگام طراحی و ساخت نوارهای فیبر نوری، باید به اتصال فیبرهای نوری مجاور در نوار توجه شود و خطوط مرکزی فیبرهای نوری باید مستقیم، موازی با یکدیگر و در یک صفحه باشند. ضخامت، عرض، صافی و سایر ابعاد هندسی نوار فیبر نوری باید الزامات مشخصات مربوطه را برآورده کند. فیبرهای موجود در نوار توسط یک طیف رنگی آزمایشی یا یک طیف رنگی کامل شناسایی می‌شوند. برای شناسایی نوارهای مختلف، باید روی هر نوار علامت‌گذاری چاپ شود.

ساختارهای روبان فیبر نوری می‌توانند به صورت لبه‌ای متصل شده یا به صورت یکپارچه کپسوله شوند.

(4) اسکلت

اسکلت از پلی اتیلن یا پلی پروپیلن با توجه به تعداد شیارهای مشخص شده اکسترود می‌شود. اکثر شیارهای اسکلت به شکل مارپیچ هستند و در صورت وجود الزامات خاص، می‌توانند به شیارهای SZ شکل تبدیل شوند. می‌توان یک یا چند فیبر نوری یا نوار فیبر نوری را در هر شیار قرار داد. مخزن را می‌توان با پماد پر کرد تا آب را مسدود کند، یا برای ایجاد یک ساختار کاملاً خشک، آن را خالی گذاشت (با نوار مسدود کننده آب با عملکرد ویژه، قرارداد فرعی بسته می‌شود). هسته اسکلت معمولاً از مواد فلزی یا غیرفلزی به عنوان تقویت کننده ساخته می‌شود. تقویت کننده باید مدول الاستیک و استحکام کششی کافی داشته باشد و استحکام پیوند بین تقویت کننده هسته و پلاستیک باید الزامات خاصی را برآورده کند تا اسکلت بتواند الزامات پایداری دمایی و تست کششی مشخص شده را برآورده کند. ابعاد کلی شیارهای اسکلت باید الزامات را برآورده کرده و یکنواخت باقی بماند.

(5) تقویت

عنصر تقویت‌کننده برای بهبود عملکرد مکانیکی کابل نوری، به ویژه برای افزایش استحکام کششی و پایداری حرارتی آن استفاده می‌شود. به عنوان یک عنصر تقویت‌کننده در کابل نوری، باید تغییر شکل محوری فیبر نوری را تضعیف یا مهار کند و خواص مکانیکی و استحکام کششی کابل را بهبود بخشد.